Please use this identifier to cite or link to this item: https://ir.sc.mahidol.ac.th/handle/123456789/420
Title: Method Development for Dark-induced Senescence Measurement in Tomato (Lycopersicon esculentum Mill.) Leaf
Other Titles: ารพัฒนาวิธีวัดการเสยือมตามอายุของใบมะเขือเทศทยีถูกชักนาด้วยความมืด
Authors: Wisuwat Songnuan
Aussanee Pichakum
Keywords: leaf senescence;arkness;chlorophyll content
Issue Date: 2015
Publisher: การประชุมวิชาการพฤกษศาสตร์แห่งประเทศไทย ครั้งที่ 9
Citation: พฤกษศาสตร์
Series/Report no.: Proceedings of the 9th Botanical Conference of Thailand;P2-18
Abstract: Leaf senescence has a negative effect on crop productivity especially under stress conditions. Stay-green trait has gained much attention because delayed senescence leads to yield improvement. Although screening for stay-green trait is useful for agricultural improvement of economically important crops, there is no report about appropriate method for measuring senescence in Thai tomato leaves. Thus, this study aimed to develop a suitable method for senescence evaluation on un-fruiting and fruiting plants of Sidathip#4 and F1 hybrid #1545. The experiment was conducted at Mahidol University, Bangkok during Dec, 2014 – Apr, 2015. It was divided in two aspects: 1) to find appropriated dark incubation time for inducing senescence: it was found that incubating in darkness at 25◦C for 3 days was adequate to induce leaf senescence, and 2) to develop a protocol for leaf chlorophyll extraction: it was found that extracting 50 mg fresh leaf with 5 mL dimethyl sulfoxide (DMSO) followed by incubation at 65◦C for 2 days was reasonably appropriate for measurement of the chlorophyll content.
Other Abstract: การเสื่อมตามอายุของใบส่งผลกระทบดา้ นลบต่อการผลติ พชื โดยเฉพาะในสภาวะเครยี ด ลกั ษณะเขียวนานจึง ได้รับความสนใจเนื่องจากการชะลอการเสื่อมตามอายุนาไปสู่การเพมิ่ ปริมาณผลผลิต การคน้ หาลกั ษณะเขียวนานมีประโยชน์มากต่อการปรับปรุงพันธ์พุ ืชเศรษฐกิจ แต่ยงั ไม่พบรายงานเกี่ยวกับขัน้ ตอนวิธีการประเมินใบที่แสดงระดับการเสื่อมตามอายุในมะเขือเทศของประเทศไทย งานวิจัยนี้จึงมุ่งพัฒนาวิธีการวดั ระดบั การเสื่อมตามอายุท่เี หมาะสมของใบมะเขือเทศ โดยทา การศึกษาในพันธ์ุสีดาทิพย์ 4 และลูกผสม #1545 กับต้นที่ติดผลและไม่ติดผล ณ มหาวิทยาลัยมหิดลกทม. ระหว่างเดือนธันวาคม 2557-เดอื นเมษายน 2558 การศึกษาแบ่งเป็น 1) การหาช่วงเวลาท่เี หมาะสมเพ่อื กระตุ้นให้เกิดการเสื่อมตามอายุด้วยสภาพมดื พบว่าวิธีการบ่มชิ้นส่วนของใบไว้ในที่มืด อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซยีส เป็นเวลา3 วัน นานเพียงพอที่จะกระตุ้นให้เกิดการเสื่อมตามอายุได้ และ 2) การพัฒนาขนั้ ตอนการสกัดคลอโรฟิลล์ในใบที่เหมาะสม พบว่าการใช้ชิ้นส่วนใบสดที่ 50 มลิ ลกิ รมั สกดั ด้วย dimethyl sulfoxide (DMSO) ปริมาตร 5 มิลลิลิต แล้วบ่มที่อุณหภูมิ 65 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2 วัน เป็นวิธีเหมาะสมเพียงพอต่อการตรวจวัดปริมาณคลอโรฟิลล์
URI: http://ir.sc.mahidol.ac.th/handle/123456789/420
Appears in Collections:Biology: International Proceedings

Files in This Item:
There are no files associated with this item.


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.