Please use this identifier to cite or link to this item: https://ir.sc.mahidol.ac.th/handle/123456789/217
Title: Physical fitness Improvement After land Aerobic Exercise Compared to Chest-Deep Water Aerobic Exeecise
Other Titles: ผลของการเต้นแอโรบิคบนบกต่อสมรรถภาพร่างกายเทียบกับการเต้นแอโรบิคในน้ำระดับอก
Authors: Thyon Chentanez
Keywords: Aerobic dance;Water aerobics;Aquarabics;Water;Exercise;Physical fitness;Training
Issue Date: 2006
Publisher: Sports Science Society of Thailand
Citation: Journal of Sports Science and Technology. 6, 1 (2006), 17-36
Abstract: The purpose of this study was to compare the effects of normal aerobic dance and chest-deep water aerobic exercise on physical fitness. Thirty healthy female teenagers (15 to 17 yrs) were selected to participate in this study and were randomly assigned to NE (control group: n = 10), AE (aerobic dance group: n = 10), and WE (chest-deep water aerobic group: n = 10), frequency (3 times/week), and duration (40-45 min/day) for 8 weeks. Physical fitness testing was done before and after exercise training, which included measurements of the maximum oxygen consumption (VO2max) leg strength, flexibility, percent of body fat (%BF), leg volume, and agility. Paired t-test and one way ANOVA were used to analyze the data. The results showed that the exercise training groups had significant (P<0.05) improvement in maximum oxygen consumption (VO2max), leg strength, and agility. In contrast, %BF was decreased and leg volume did not change. There was no significant difference for maximum oxygen consumption (VO2max), leg strength, flexibility, percent of body fat (%BF), leg volume, or agility between AE and WE, however maximum oxygen consumption (VO2max) and leg strength of WE tended to be higher than AE (but not significant). These results suggest that both aerobic dance and chest-deep water aerobic exercise improve physical fitness. The water exercise may provide an alternative mean of exercising for overweight, injured or ill individuals. Studies, with a longer training duration, higher training intensity, different gender and age groups, osteoporosis or handicapped patients, and effects on axial load are recommended for the future research.
Other Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของการเต้นแอโรบิกคบนบกและในน้ำที่มีต่อสมรรถภาพทางกาย กลุ่มตัวอย่างเป็นวัยรุ่นหญิงจำนวน 30 คน (อายุ 15 ถึง 17 ปี) ได้รับการคัดเลือกและแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มควบคุม จำนวน 10 คน กลุ่มเต้นแอโรบิคบนบก จำนวน 10 คน และกลุ่มเต้นแอโรบิกในน้ำ จำนวน 10 คน ซึ่งกลุ่มเต้นแอโรบิคบนบกและในน้ำจะเข้าร่วมโปรแกรมการฝึกที่เท่ากันคือ ใช้เพลงแอโรบิคเดียวกัน เต้นนานเท่ากัน ความบ่อย (3 วัน/สัปดาห์) และช่วงเวลา (40 ถึง 45 นาที) ระยะของการฝึกคือ 8 สัปดาห์ ทั้งก่อนและหลังการทดลอง ทำการทดสอบสมรรถภาพทางกาย ได้แก่ สมรรถภาพการจับออกซิเจนสูงสุด ความแข็งแรงของขา ความอ่อนตัว เปอร์เซ็นต์ไขมัน ปริมาตรขา และความคล่องแคล่ว การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ ใช้ค่า “ที” (Paired t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (one-way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มที่เข้าร่วมการฝึกทั้งสองกลุ่ม สมรรถภาพทางกายมีการปรับปรุงเพิ่มขึ้น โดยมีนัยสำคัญเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มเต้นแอโรบิคบนบกและในน้ำ พบว่าไม่มีความแตกต่างโดยมีนัยสำคัญแม้ว่าสมรรถภาพการจับออกซิเจนสูงสุด และความแข็งแรงของขาของกลุ่มเต้นแอโรบิคในน้ำจะมีแนวโน้มที่มากกว่ากลุ่มเต้นแอโรบิคบนบกก็ตาม จากผลการวิจัยครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า การออกกำลังกายแบบแอโรบิคทั้งสองแบบ ทำให้สมรรถภาพทางกายดีขึ้น ส่วนการออกกำลังกายในน้ำ เป็นอีกทางเลือกในการออกกำลังกายของแต่ละบุคคล ผู้ที่มีน้ำหนักเกิน ผู้ที่ได้รับการบาดเจ็บ หรือนักกีฬา สำหรับงานวิจัยในครั้งต่อไปน่าจะเพิ่มระยะเวลา หรือความหนักให้มากขึ้น เปรียบเทียบความต่างของอายุ เพศ หรือศึกษาในผู้เป็นโรคกระดูกจาง คนพิการ หรือผลกระทบที่มีต่อความหนักตามแกนกลางของร่างกาย เป็นต้น
URI: http://ir.sc.mahidol.ac.th/handle/123456789/217
ISSN: 1513-7201
Appears in Collections:Physiology: National Journal Publications

Files in This Item:
There are no files associated with this item.


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.