Please use this identifier to cite or link to this item: https://ir.sc.mahidol.ac.th/handle/123456789/176
Title: Effects of warm-up intensity on explosive performance in swimmers
Other Titles: ผลของการอบอุ่นร่างกายต่ออัตราชีพจรและสมรรถนะในการออกตัวและการว่ายน้ำระยะสั้นของนักกีฬาว่ายน้ำ
Authors: Natruja Aramsri
Chumpol Pholpramool
Pipat Cherdrungsi
Keywords: Warm up;Swimming;Heart rate;Take off velocity;Swimming velocity;Aerobic power;Anaerobic power;Reaction time;Wingate;Response time
Issue Date: 2009
Publisher: Sports Science Society of Thailand
Citation: Journal of Sports Science and Technology 2009;9(1-2):95-135.
Abstract: The purposes of this study were: 1) to investigate the effects of different warm-up intensities, (as % heart rate reserve (HRR)), on explosiveperformance in swimmers; 2) to determine the optimal warm-up intensity of the swimmer; and 3) to study the relationship between each explosive performance parameters. Twelve highly trained university male swimmers, aged 18-21 years old, maximally performed explosive start jumping (J) performance tests and 50-m. intense freestyle swimming (S) after different warm-up intensities at 50%, 60% and 70% of HRR and no warm-up (NWU). Swimmers maximally performed the explosive performance tests from starting board throughout 50 m. pace. Signals from starting-gun, force transducer (attached to the vertical rim of starting platform), and infrared timer (set at 0.9-m. horizontally from starting platform) were connected to an oscillograph. Thus, the magnitudes of take-off force (TF), response time (RT), and maximal take-off velocity (TV), generated by swimmer at the onset of jumping, were simultaneously monitored. Vertical jump power (VJP), anaerobic peak power (APP) and anaerobic capacity (AC) were also determined in the laboratory. Results: Different warm-up intensities based on HRR significantly induced changes of heart rate (HR) from 69.7±1.9 (at rest) to 134.2±0.9 (50% HRR), 148.5±0.7 (60% HRR) and 160.7±0.3 bpm (70% HRR), respectively (p<0.001). RT, TV and TF were significantly affected by different warm-up intensities (p<0.05). The lowest and highest values of RT were observed at 50% and 70% HRR respectively (p<0.05). In contrast, lowest TV was significantly demonstrated at 70% HRR where the highest value was at 50% HRR (p<0.05). These swimmers also exhibited highest TF at 60% HRR (p<0.05). Laboratory tests showed that neither VJP nor APP were dependent on warm-up intensity (p<0.05). Lacking of warm-up (NWU) as well as warm-up at 70% HRR significantly decreased AC (p<0.05). The highest value of the three anaerobic indices was observed at 60% HRR intensity. In addition, RTS was negatively correlated with TVS (r=0.961), VJP (r=0.407) and 50-m speed (r=0.333) whereas RTJ was only related to TVJ (r=0.972). TVS were also correlated with 50-m. speed, but it was not strongly correlated (r=0.304, 0.290, respectively). Moreover, TFJ and TFS were moderately related to VJP and 50-m. speed (r=0.480, 0.385, respectively). This study suggested that different warm-up intensities affected the explosive performance differently in the higher warm-up intensity, the lower force and velocity were significantly induced at the onset of swim performance. In contrast, RT was significantly prolonged as warm-up intensity was further increased. The study also showed that warm-up was necessary for swimmer’s performance and the optimal warm-up intensity was about 50% to 60% HRR
Other Abstract: จุดประสงค์ของการศึกษานี้เพื่อวเคราะห์ผลของความแตกต่างของระดับความหนักในการอบอุ่นร่างกาย ต่อสมรรถนะในการออกตัวและการว่ายน้ำ 50 เมตร โดยใช้เปอร์เซ็นต์ของอัตราชีพจรสำรอง (Heart rate reserve; HRR) ทำการทดสอบในนักว่ายน้ำเพศชายของมหาวิทยาลัยมหิดลและธรรมศาสตร์จำนวน 12 คน มีอายุระหว่าง 18-21 ปี โดยเริ่มจากการวัดอัตราชีพจรขณะพัก และนำมาคำนวณหาความหนักของการอบอุ่นร่างกาย จาก HRR ซึ่งจะแบ่งเป็น 4 ระดับ คือ ไม่มีการอบอุ่นร่างกาย การอบอุ่นร่างกายที่ 50%, 60% และ 70% HRR ตามลำดับ หลังจากนักว่ายน้ำอบอุ่นร่างกาย ในแต่ละความหนัก จะทำการทดสอบแรงถีบตัวในการกระโดดน้ำ (TF) จากแท่นสตาร์ท ซึ่งจะติดตั้งเครื่องรับแรงไว้ในแนวดิ่งของขอบแท่นสตาร์ท และจะเชื่อมต่อกับสัญญาณจากปืนเข้าสู่เครื่องบันทึก เพื่ออ่านค่าความแรงที่ถีบตัวออกไป ในขณะเดียวกันจะวัดเวลาปฏิกิริยาตอบสนอง (RT) และค่าความเร็วในการถีบตัว (TV) ของนักว่ายน้ำเมื่อได้ยินเสียงปืนปล่อยตัวและจะบันทึกโดยเครื่องจับเวลาแสงอนฟราเรด ซึ่งอยู่ห่างจากแท่นสตาร์ท 0.9 เมตร เวลาในการว่ายน้ำ 50 เมตร จะถูกบันทึกจากเครื่องวัดเวลาปฏิกิริยา ส่วนค่ากำลังงานการกระโดดในแนวดิ่ง (VJP) และค่าความสามารถในการใช้พลังงานแบบไม่ใช้ออกซิเจน (AP & AC) โดยวิธีของ Wingate ซึ่งได้รับการวัดในห้องปฏิบัติการ จากการทดลองพบว่า HR เมื่อถูกชักนำโดยการอบอุ่นร่างกาย ในนักว่ายน้ำทุกคนมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ p<0.001 โดยพบว่า HR จะเพิ่มขึ้นจาก 69.7±1.9 ครั้ง/นาที โดยไม่มีการอบอุ่นร่างกายเป็น 134.2±0.9, 148.5±0.7, 160.7±0.3 ครั้ง/นาที ที่ 50%, 60%, 70% HRR ตามลำดับ และการอบอุ่นร่างกายที่ระดับความหนักต่างกัน จะมีผลต่อ RT, TV, TF และ ความเร็ว 50 เมตร p<0.05) โดย ค่า RT มีค่าต่ำสุดเมื่ออบอุ่นร่างกาย ที่ 50% HRR และสูงสุดที่ 70% HRR ซึ่งให้ผลตรงข้ามกับ ค่าของ TV นอกจากนี้ TF จะมีค่าสูงสุดที่อบอุ่นร่างกาย 60% HRR ส่วนผลทางห้องปฏิบัติการพบว่า การอบอุ่นร่างกายไม่มีผลต่อ VJP, AP และ AC แต่พบว่ามีค่ามากที่สุดเมื่ออบอุ่นร่ายกายที่ 60% HRR นอกจากนี้ยังพบว่า RT ขณะออกตัว มีความสัมพันธ์ผกผันกับ TVJ, VJP และ SP-50 เมตร ส่วน TF มีความสัมพันธ์กับ VJP และ SP-50m จากการศึกษานี้จึงชี้ให้เห็นว่า การอบอุ่นร่างกายที่ระดับความหนักต่างๆ กัน จะมีผลต่อสมรรถนะในการออกตัว และการว่ายน้ำระยะ 50 เมตร โดยการอบอุ่นร่างกายในระดับที่หนัก จะทำให้นักว่ายน้ำมีสมรรถภาพลดลง และระดับความหนักในการอบอุ่นร่างกายที่เหมาะสมที่สุดของนักว่ายน้ำ คือระดับที่ 50% ถึง 60% ของ HRR
URI: http://ir.sc.mahidol.ac.th/handle/123456789/176
ISSN: 1513-7201
Appears in Collections:Physiology: National Journal Publications

Files in This Item:
There are no files associated with this item.


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.